We Want the Funk!
De muziekdocumentaire We Want the Funk! neemt je mee op een energieke reis door de wereld van funk, waar ritme, groove en rebellie samenkomen in een explosie van muziek en cultuur. Van James Brown tot George Clinton: ontdek hoe deze stroming het geluid van een generatie én de moderne muziek blijvend heeft veranderd. Deze documentaire was te zien op maandag 9 februari om 22.45 uur op NPO 2. Lees snel verder en ontdek alles over deze swingende ode aan funk.
Alles over We Want the Funk!
Beleef We Want the Funk! bij de NPO met Ziggo
Laatste update: 9 februari 2026
Producent: Firelight Films
Regie: Nicole London en Stanley Nelson
Genre: Muziekdocumentaire
Wat we weten over We Want the Funk!
We Want the Funk! duikt diep in de opwindende wereld van funk, een muziekgenre dat ontstond in de jaren zestig en zeventig uit gospel, jazz en het hart van het zwarte verzet in Amerika. De film laat zien hoe artiesten als James Brown, Sly Stone, George Clinton en Prince niet alleen een nieuw geluid creëerden, maar ook een krachtig statement maakten over zwarte identiteit en onafhankelijkheid.
De documentaire maakt duidelijk dat funk meer is dan muziek. Het is zelfbewustzijn, dans, protest en expressie. Met repeterende grooves, diepe baslijnen en aanstekelijke ritmes werd funk een middel om emoties te uiten en samen te brengen. Door interviews, archiefbeelden en legendarische optredens laat de documentaire zien hoe funk ontstond op blockparty’s, in kerken en uitgroeide tot de basis voor hiphop.
Ook de culturele en politieke context komt aan bod. Het nummer "Say It Loud I’m Black and I’m Proud" van James Brown verbindt funk aan de Black Power-beweging, terwijl George Clinton met Parliament-Funkadelic het genre uitbouwde tot een fantasierijk en theatraal spektakel. De invloed van funk reikt tot internationale artiesten als Fela Kuti en is nog steeds hoorbaar in pop, rock en hiphop.
Hoofdpersoon in We Want the Funk!
In We Want the Funk! delen legendarische muzikanten, deskundigen en hedendaagse artiesten hun verhalen over funk. Centraal staat James Brown, gezien als de grondlegger van funk, samen met Sly Stone die het genre vernieuwde en ook raciale integratie stimuleerde. George Clinton staat centraal als creatieve drijvende kracht van Parliament Funkadelic, terwijl Bootsy Collins met zijn opvallende stijl en spel belangrijke accenten zette.
Naast deze iconen zijn onder anderen Prince, Labelle en Fela Kuti te zien, die elk hun eigen stempel op funk drukken. Muziekexperts zoals Questlove van The Roots en jazzbassist Marcus Miller geven uitleg en duiding bij de ontwikkeling en invloed van funk. Samen laten zij zien dat funk veel meer is dan alleen geluid; het is een krachtige bron van culturele expressie en energie.
We Want the Funk! trailer
Waar kijk je We Want the Funk!?
De docufilm We Want the Funk! was maandag 9 februari om 22.45 uur te zien op NPO 2. De documentaire duurt 85 minuten. Terugkijken kan via NPO Start of NPO Plus.
Over het muziekgenre Funk
De muziekgenre Funk is ontstaan in Afro-Amerikaanse gemeenschappen in de jaren zestig als een mix van jazz, blues, gospel en rhythm-and-blues. De groove, diepe bas en swingende percussie staan centraal, terwijl melodie en akkoorden minder op de voorgrond treden. James Brown bracht met zijn "The One"-stijl een revolutie teweeg, en Sly and the Family Stone en Parliament-Funkadelic voegden nieuwe invloeden toe met rock en psychedelica en uitbundige optredens.
Oorspronkelijk betekende "funk" een sterke geur, maar in de muziekcultuur kreeg het een positieve lading als aanduiding van pure energie, authenticiteit en passie. Funk is uitgegroeid tot een symbool van zwarte identiteit, lichaamsbewustzijn en creativiteit. Het genre bracht vele subgenres en stijlen voort en vond zijn weg naar hiphop, elektronische dansmuziek, pop en rock. Funk inspireert wereldwijd nog steeds artiesten van nu.
