Zaakwaarnemer in het vrouwenvoetbal

Leoni Blokhuis laat zich niet uit het veld slaan

Uitblinkers - 2016-10-17

Wat moet zo’n kleine meid uit Twente nou?’ Leoni Blokhuis (31) liet zich niet uit het veld slaan. Ze begon voor zichzelf, koos voor het vrouwenvoetbal en werd Freelancer of the Year.

Beroep

Zaakwaarnemer in het vrouwenvoetbal.

Wapenfeiten

Freelancer of the Year 2016, deed de eerste betaalde transfer in het Nederlandse vrouwenvoetbal.

Lieg je wel eens?

Nee, ik speel altijd volledig open kaart.

Grootste stommiteit?

Een tijd geleden ging ik een samenwerking aan zonder contract. Toen het erop aankwam maakte de atleet achter mijn rug om afspraken met een nieuwe ploeg. Sindsdien werk ik niet meer zonder contract.

Hoeveel ben je waard per uur?

Ik werk nooit met een uurtarief. Ik spreek een vast contributiebedrag af met mijn speelsters, maar de hoogte van dat bedrag houd ik voor mezelf. Verder krijg ik bij een transfer een percentage van het transferbedrag van de overnemende club. Voor lezingen krijg ik een bedrag tussen de 250 en 1250 euro.

Waarom zou iedereen jou moeten kennen?

Omdat ik een absolute professional ben in het vrouwenvoetbal, ook internationaal, en omdat ik topsport bedrijf. Ik ga voor het hoogst haalbare.

Wie moet er absoluut eens een kop koffie met jou gaan drinken?

Bert van Oostveen, directeur betaald voetbal van de KNVB. Ik ga met hem graag de discussie aan over de plek van het vrouwenvoetbal. Die zou gelijk moeten zijn aan die van het mannenvoetbal.

Goed in?

Doorzetten, met mensen omgaan, kansen zien en creëren.

Belangrijkste les?

Laat je nooit van de wijs brengen door de mening van anderen.

Hoe word je zaakwaarnemer in het vrouwenvoetbal?

Ik ben al mijn hele leven gek van voetbal en wilde heel graag aan de slag in de voetbalwereld. Maar wie ik ook belde, ik was nergens welkom. Het is een mannenbolwerk, vastgeroest en conservatief. Ze zaten duidelijk niet te wachten op een opdondertje uit Twente. Dus besloot ik het op eigen kracht te gaan doen: ik werd zelfstandig zaakwaarnemer. Ik richtte me in eerste instantie op verschillende sporten, later alleen voetballers en sinds januari heb ik alleen maar vrouwelijke voetballers. Het gaat supergoed, dus ik ben heel blij dat ik deze keuze gemaakt heb.

Waarom vrouwenvoetbal? Valt daarin wel wat te verdienen?

De wereld van het vrouwenvoetbal is veel leuker dan die van de mannen. Alle gekke spelletjes die in het mannenvoetbal regelmatig voorkomen, zoals de side letter en afspraken achter de rug van de spelers om, zie je bij de vrouwen niet. En ja, er is zeker wel wat te verdienen. December 2013 deed ik de eerste transfer in het Nederlandse vrouwenvoetbal en sindsdien zijn er velen gevolgd. Bovendien: vrouwenvoetbal is de snelst groeiende sport ter wereld en in Nederland hebben we nog wat in te halen ten opzichte van landen als Noorwegen, Duitsland en Amerika. Voor Nederlandse speelsters liggen er vaak mooie kansen in het buitenland. Met mijn uitgebreide netwerk kan ik hen daar goed bij helpen.

Hoe heb je dat uitgebreide netwerk opgebouwd?

Eerst heb ik de competities in alle landen in kaart gebracht. Hoe werkt het, wat zijn de clubs, wie bekleden de sleutelposities? Daarna is het een kwestie van heel veel bellen, mailen en langsgaan. Mezelf voorstellen, uitleggen wat ik doe en hoe ik werk. Ze weten dat ze een mailtje van me kunnen verwachten twee keer per jaar, als de transfer window open is. En tegenwoordig bellen ze mij ook, als ze op zoek zijn.

Vrouw onder de vrouwen, werkt dat wel?

Heel goed juist! Ik spreek dezelfde taal, dus ze komen eerder naar mij toe als ze ergens mee zitten. Liefdesverdriet, ruzies, het komt allemaal voorbij. Ik ben altijd bereikbaar en dat waarderen ze. Als het nodig is, schakel ik moeiteloos om naar een zakelijke houding. Gebrek aan respect? Daar heb ik nog nooit iets van gemerkt. Mocht dat wel zo zijn, dan is er waarschijnlijk geen match en vraag ik me af of we door moeten met de samenwerking. Wederzijds respect is onmisbaar.

Je belangrijkste les is: laat je niet van de wijs brengen door anderen. Hebben ze het je lastig gemaakt in het verleden?

Ik heb behoorlijk wat kritiek gekregen. Zelfs van vrienden, die zeiden: ‘Wat ga jíj nou doen?!’ Maar ook vanuit de voetballerij. ‘Wat wil zo’n kleine meid uit Twente nou beginnen’, daar kwam het op neer. Iedereen vond er wat van, maar ik had er echt schijt aan. Met mijn excuses voor het taalgebruik. Ik ben met een plaat voor m’n kop doorgegaan: dit wil ik, dus dit ga ik doen. En zo moet het ook, anders kom je nergens. Dat is de boodschap die ik regelmatig deel in de lezingen die ik geef.

Je geeft ook lezingen dus. Hoe ziet je verdienmodel eruit?

Ik heb 20 speelsters in mijn stal die allemaal een vaste, maandelijkse fee betalen. Doordat het voor iedere speler gelijk is, ontstaat daar nooit gedoe over. Omdat de salarissen in het vrouwenvoetbal nog niet zo hoog zijn, werk ik niet met percentages. Dat zou een te grote stempel drukken op de inkomsten van de voetballers. Bij een transfer ontvang ik commissie van de nieuwe club, een bepaald percentage van het bedrag dat betaald wordt voor de speler. En dan de lezingen, gemiddeld één per maand. De vergoeding varieert tussen de € 250 en € 1250.

Ondernemen was voor jou geen doel op zich, maar een manier om het werk te doen wat je wilde doen. Hoe bevalt het?

Super. Ik doe het werk op mijn manier en zoek waar nodig mensen op die mij kunnen ondersteunen. Zo werk ik nauw samen met een advocaat, een mental coach – niet voor mezelf maar voor mijn speelsters – en een accountant. Stuk voor stuk mensen die ik vertrouw, vaak omdat ik ze goed ken. Soms is het Tukkers onder elkaar, dat werkt heel prettig. Maar ook met anderen kan ik heel goed samenwerken. Wie kan delen, kan vermenigvuldigen. En delen kan ik toevallig heel goed!