'Ik ging een paar keer goed op mijn bek'

Survivalinstructeur Dennis van Dokkum

Uitblinkers - 2016-10-19

Ex-marinier Dennis van Dokkum (41) leert zijn klanten - voornamelijk mannen - navigeren, vuur maken en noodsignalen uitzetten. Kortom: overleven in de wildernis. Wie wil, mag mee op reis om wakker te worden op de mooiste plekken ter wereld. Maar zakelijk gezien houdt hij de touwtjes strak.

Beroep

Wildernisgids en survivalinstructeur. Geeft survivaltrainingen en organiseert survivalexpedities.

Wapenfeiten

18 jaar ervaring bij het Korps Mariniers. Neemt mensen mee op avontuur over de hele wereld, van 4x4-tochten op IJsland tot aan kanotochten over stille meren in Zweden.

Lieg je wel eens?

Nee.

Grootste stommiteit?

In IJsland kwam ik met een Landrover Defender vast te zitten in een gletserrivier. We zaten twee uur op het dak te wachten op een bergingsvoertuig.

Hoeveel ben je waard per uur?

Ik heb geen vast uurtarief. Particuliere deelnemers betalen 100 euro per persoon per dag. Voor bedrijven werk ik met vooraf afgesproken prijzen, afhankelijk van locatie, land en duur van de opdracht.

Waarom zou iedereen jou moeten kennen?

Omdat je van mij leert hoe je kan overleven onder alle omstandigheden en dit waar dan ook ter wereld kan gebruiken.

Wie moet er absoluut eens een kop koffie met jou gaan drinken?

Richard Branson. Hij zet bijzondere dingen neer, hij lééft echt. En ik vind het gewoon een mooi figuur.

Goed in?

Omgaan met veel verschillende mensen en deze leren overleven onder alle omstandigheden, zodat ze weer creatief worden en leren improviseren met beperkte middelen. Dat doe ik met ‘defensienuchterheid’, humor en zelfspot.

Belangrijkste les?

Kijk kritisch naar de balans tussen wat mensen brengen en halen. Van mensen die alleen maar halen word je niets wijzer en ze kosten je veel tijd en energie.

 

Wat is er zo leuk aan jouw werk?

Wat niet? Ik bedenk mijn eigen reizen en regel het allemaal precies zoals ik het zelf wil. Bij defensie had ik het ook naar mijn zin. Maar de vrijheid die ik nu heb, vind ik geweldig. Tijdens de cursussen die ik geef en de reizen die ik maak, vermaak ik mezelf uitstekend. Ik ontmoet de meest uiteenlopende types, want mijn klandizie loopt uiteen van playmate tot chirurg en van zakenman tot werkloos. En ik zoek steeds weer nieuwe bestemmingen en locaties. Dingen die ik niet leuk vind, doe ik niet.

Houd je je altijd aan je dagtarief?

Nee, daarin ben ik tot op zekere hoogte wel flexibel. Het hangt af van de klant – particulier of commercieel – en van de opdracht. Als het voor een goed doel is, hoef ik daar niets voor te hebben. Zo heb ik pas een TV-item gedaan waarin hele zieke kinderen survivalles kregen. Klanten willen vaak onderhandelen over de prijs. Als het om een opdracht voor meerdere dagen gaat in het buitenland, pas ik de prijs daar wel op aan. Verder geef ik veel cursussen en daarvoor betalen de cursisten een vast bedrag. Voor cursisten reken ik gemiddeld 100 euro per persoon per dag.

‘Ik ben altijd bezig met de volgende bestemming.'

Je zegt: kijk uit voor mensen die alleen maar halen. Hoe onderscheid je brengers van halers?

Dat is vooral een kwestie van ervaring en van leren van je fouten. Ik ben nu acht jaar zelfstandig en in die jaren zijn er heel veel mensen naar me toegekomen met prachtige voorstellen om samen te werken. Daar stond ik aanvankelijk best voor open, maar ik ben een paar keer goed op mijn bek gegaan. Dan had ik er veel tijd en energie in gestoken om er vervolgens niets aan te verdienen. Nu kijk ik eerst wat het mij oplevert en brengt.

Geldt dat ook voor mensen met wie je samenwerkt?

Zeker. Ik werk alleen samen met mensen die specialistische kennis hebben, bijvoorbeeld spoorzoeken, medische ervaring of op het gebied van survival. Toch krijg ik wekelijks brieven van mensen die stage willen lopen of bij me willen komen werken omdat ze het geweldig vinden wat ik doe. Maar wat heb ik daar aan? Ik heb geen stagiair nodig om het vuur aan te steken. Dat doe ik één keer zelf en daarna doen de cursisten het. De enige die er wat aan heeft, is de stagiair zelf: die heeft na drie maanden al mijn cursussen gevolgd. Gratis en voor niks.

Wat zijn je toekomstplannen?

Mijn grootste gebrek is dat de verveling snel toeslaat. Een postbode die dertig jaar in dezelfde wijk de post rondbrengt, ik vind het bewonderenswaardig. Zelf ben ik altijd bezig met wat er beter kan, met de volgende bestemming. In de toekomst wil ik graag focussen op het aanbieden van exclusieve reizen. Bijvoorbeeld acht mooie reizen per jaar naar bijzondere bestemmingen. En dan natuurlijk niet elk jaar naar dezelfde landen, maar ook daarin blijven variëren. Steeds nieuwe plekken ontdekken en die ervaringen delen met de mensen met mij meegaan… Dat verveelt zelfs mij niet.’